ای آرزوی من تو آن همای بخت منی کز دیار دور پر پر زنان به کلبه ی من پر کشیده ای

بر بامم ای پرنده ی عرشی خوش آمدی در کلبه ام بمان، ای آنکه همچو من

یک آشیان گرم محبت ندیده ای با من بمان که من

یک عمر، بی امید همراه هر نسیم، بگلزار عشق ها

در جستجوی یک گل خوشبو شتافتم می خواستم گلی که دهد بوی آرزو

اما نیافتم

شبهای بس دراز

با دیدگان مات

بر مرکب خیال، نشستم امیدوار

دنبال یک ستاره، فضا را شکافتم

می خواستم ستاره ی امید خویش را اما نیافتم پس روزهای تلخ

غمگین و نامراد همراه موج های خروشان و بی امان تا عمق بی کرانه ی دریا شتافتم

شاید بیابم آن گهری که می خواستم اما نیافتم امروز یافتم

تقدیم به تک ستاره آسمان دلم و به تنها بهانه زنده ماندنم

همان طور که شاپرکها نمی توانند دشت آبی آسمان را از یاد ببرند

من همان چشمان زیبایت را فراموش نمی کنم

تصویر زیبایت نه تنها در ذهنم بلکه در قلبم جا دارد و نبض حیاتم بعد از خدا به یاد تو می تپد

ای کاش بدانی قصر آرزوهایم را در ساحل چشمانت ساخته ام

تا قلبت ماوایی باشد برای عشق پاک و مقدسم

نگاهت را از من نگیر که قطره نگاه آفتاب هرگز به فردا نمی رسد

ای کاش بدانی در دلم مهر تو را دارم و در یادم یاد تو و همیشه و همه جا حضور توست که مرا زنده نگه می دار

                                        دوست دارم

                      خیلی  خیلی خیلی دوست دارم

                                  جشن تو شروع زیبای تموم شادیاس...

                                  جشن تو طلوع یک روزه مقدسه برام...

                                  وقت شکر گزاریه بسوی درگاه خداست...

                                         عزیزم تولدت مبارک